Vrijdenkersvereniging
De Vrije Gedachte
ENKELE NOTITIES
door: Leon Wecke
DAKLOOS
Een tijd geleden lekte het garagedak. Het was niet zo maar een lek en ook niet
ééntje. Bij zware regen stroomde het water op twee plaatsten,
geleid door de zwaartekracht, zoals gebruikelijk van boven naar beneden. Een
vriendelijke beunhaas heeft het dak in "no time" gerepareerd. Het mag wel niet,
maar het is wel goedkoper, alhoewel je geen garantie hebt en na gedane arbeid
boter bij de vis moet doen. Bij de eerstvolgende regenbui bleken de twee lekken
inderdaad afdoende gemaakt: er kwam geen druppel water meer door; maar nu lekte
het dak echter op zes andere plaatsen en niet zo'n beetje. Daar zit je dan mooi
mee: veel geld betalen voor een dak dat vervolgens driemaal zoveel water
doorlaat als voorheen. Het is maar goed dat de auto niet praten kan, anders had
het vierwielig blik op hoge toon zijn beklag gedaan. Het dak zal dus opnieuw
gerepareerd moeten worden, maar nu door een echte dakbedekker. Gelukkig ben ik
niet de enige die met dak-problemen zit. Volgens een recent VN-rapport zijn 100
miljoen mensen dakloos op deze wereld. Die kunnen geen beunhaas laten komen,
want ze hebben zelfs geen lekkend dak om zich tegen regen en hitte te
beschermen, geen huis tegen kou en vocht, geen privacy, laat staan een lekkende
garage met een auto erin; ze hebben niks en dat is verdomd weinig. De blote
hemel hebben ze. Nu is de ene blote hemel de andere niet; het klimaat in het
ene land is wellicht wat zachter voor daklozen dan in het andere. Maar regen en
wind, kou en hitte zijn er altijd wel op een bepaald moment. En 100 miljoen
mensen zijn toch veel medeschep-selen als je ze samen op een rij zou zetten.
Daarbij komt dat volgens hetzelfde rapport 600 miljoen mensen in zodanig
gevaarlijke onderkomens wonen dat er per dag 50.000 van omkomen. Dat is veel,
maar niet genoeg om het probleem vanzelf op te lossen. Ook al breken velen hun
nek, stikken in modderstromen of worden langzaam gesloopt door de met gif
doordrenkte vuilnisbelten, waarop zij, als ze geluk hebben, met zeildoek,
karton of een stuk golfplaat hun behuizing hebben ingericht. En de meeste
slachtoffers zijn, dat zal niemand verbazen, vrouwen en kinderen, wier fysieke
gesteldheid over het algemeen iets minder is als dat van de volwassen man. In
datzelfde rapport wordt gewag gemaakt van het feit dat slechts 1% van alle
aardse bezittingen in handen van vrouwen is: de rest blijkt aan de heren der
schepping te zijn voorbehouden. En die één procent zal ook nog
wel geflatteerd zijn. Er is nog veel te doen in de wereld: de schepping is nog
lang niet volmaakt, waar het het menselijk aandeel betreft. Mijn bijdrage zal
ik vandaag in elk geval wel leveren: in de Gouden Gids heb ik het omgenummerde
telefoonnummer van een echte dakbedekker gevonden: mijn auto zal straks niets
meer te klagen hebben.
ONDERZOEK
Indertijd, en dat is lang geleden, zo herinner ik mij, was het van groot belang
om als padvinder insignes te behalen, insignes die, op de mouw genaaid, een
zekere status verschaften. Zo kon je voor spoorzoeken, knopen en zwemmen een
insigne verwerven dat je - hoewel dat formeel uit den boze was - toch tot het
nodige aanzien bracht bij die verkenners, welke het niet gelukt was met succes
een dergelijke proeve van bekwaamheid af te leggen. Persoonlijk ben ik er nooit
in geslaagd welk insigne dan ook te bemachtigen. Mijn aanzien bij de troep was
dan ook navenant. Voor onze Kamerleden blijkt nu ook een insigne te behalen,
zonder dewelke het parlementariër-zijn nog maar weinig voorstelt. De proef
bestaat uit het voorzitter zijn van een onderzoekscommissie, het liefst een
parlementaire enquête, waarbij de verdachten onder ede gehoord kunnen
worden, maar als dat niet voor handen is een ander onderzoek. Zo is zo
langzamerhand de hele Kamer doende met IRT-, WBL- en TCR- onderzoeken en vraagt
een meerderheid om een Srebrenica-onderzoek. Nu zal ik de laatste zijn die
meent dat de Kamer die onderzoeken niet zou moeten plegen. De Tweede Kamer
heeft tot primaire taak de regering te controleren en dat vergt in bepaalde
gevallen onderzoek, soms zelfs diepgaand onderzoek en in zeer bepaalde gevallen
een onderzoek waarbij de te ondervragen personen gehouden zijn, krachtens hun
eed of belofte, niet te jokken. En dat laatste is geen overbodige luxe, want
hoewel men in de politiek Den Haag nimmer jokt: de door diverse personen
meegedeelde feiten staan soms op zeer gespannen voet met de waarheid.
Als Mevrouw van Leeuwen, de voormalige voorzitter van het bestuur van de CTSV,
gelijk heeft en zij en haar mede-bestuurderen het slachtoffer zijn van
complotten, roddel, achterklap, een papegaaien-circuit en de niet aflatende
machinaties van de directeur met de moeilijke naam - Czyzewski - dan is voor
elke leek duidelijk dat ergens wel iemand heeft staan liegen: zijzelf of een of
meer van al die anderen. Onderzoek is nodig en de nevenfunctie van al dat
ge-onderzoek is het mouwinsigne van de hedendaagse Nederlands
parlementariër: een voorzitters-hamer tegen de blauwe achtergrond van het
vergader-meubilair. Hopelijk voor degenen die nog niet aan de bak komen, zullen
zich nog veel schandalen aandienen en in elk geval kan alreeds
één nieuw grootscheeps onderzoek gestart worden en wel naar de
veelheid van onderzoeken en de vraag of de koninklijke onderscheiding, die na
tien jaar trouwe dienst het Kamerlid te beurt valt, niet alreeds bij het
aantreden kan worden uitgereikt. Misschien dat onderzoek kan uitwijzen dat er
dan in elk geval wat minder behoefte zal bestaan aan - door statusverhogend
voorzitterschap geleid - parlematair onderzoek.
GELIJKE BELONING
In Alkmaar begint de victorie, zo was het en zo is het. De bijna honderd
vrijgevestigde specialisten in het Medisch Centrum Alkmaar zijn met de directie
van het Ziekenhuis overeengekomen dat zij allen dezelfde honorering - 350.000
gulden per jaar - krijgen. Nu mag het afgesproken honorarium voor een aantal
specialisten een achteruitgang zijn, het blijft toch nog steeds ruim boven de
bijstandsuitkering, waarvan vele honderdduizenden in Nederland moeten rond
komen. De voorzitter van de Landelijke Specialisten Vereniging heeft al laten
weten het bereikte akkoord "opzienbarend" te vinden. Hij staat op het standpunt
dat specialisten, die meer operaties uitvoeren en betere kwaliteit leveren dan
anderen, ook een hoger salaris dienen te krijgen. Natuurlijk, specialisten doen
verantwoordelijk werk en hebben er - deels op kosten van U en mij - ook lang
voor moeten leren. In die tijd hebben zij vaak weinig tot niets verdiend en die
schade mogen ze ook wel een beetje inhalen. Dat de één
kwalitatief beter werkt dan de ander is ongetwijfeld waar, maar dat zulks dan
in het honorarium tot uitdrukking moet komen is de vraag. Goed, ik kan me
voorstellen dat de chirurg, die frequent het verkeerde been afzet geen groot
honorarium verdient, maar bij voorkeur uit zijn beroep gezet dient te worden.
Doch, als het over goed of zeer goed werk gaat in relatie tot de hoogte van
honorarium, dan zou dat voor elke werknemer moeten gelden. Er zijn
buschauffeurs die veel, die weinig of in het geheel geen aanrijdingen hebben;
chauffeurs, die precies en die bijna op tijd rijden. Moet de ambtenaar in
Culemborg die door middel van schapen op de weg de verkeersveiligheid wil
bevorderen extra betaald worden? Of krijgt hij dat pas als men aldaar besluit
dat raadsleden en ambtenaren in het vervolg met de ogen dicht aan het verkeer
zullen deelnemen, op grond waarvan men kan verwachten dat de rest van het
verkeer het wat voorzichtiger aan doet? Zelfs dan niet. Iedereen die zich naar
beste vermogen inzet voor de maatschappij dient min of meer gelijk beloond te
worden. Maar dat zijn woorden uit de jaren zestig en dat mag niet meer. Een
basisloon, dat kun je nog wel hardop zeggen, maar die basislonen zullen in
hoogte dan wel aanmerkelijk verschillen. Maar goed het is in ieder geval een
positieve ontwikkeling daar in Alkmaar. Na de specialisten zouden de
ondernemers in Nederland op een basisloon gezet moeten worden. Ongetwijfeld
zullen die mededelen dat zulks voor hen al helemaal niet kan, gezien hun
onvervangbare bijdrage aan welvaart, economie, werkgelenheid en niet te
vergeten het eigen materieel geluk. Misschien begint in Alkmaar toch maar niet
de victorie. En misschien moet ik het maar eens zijn met de meerderheid van de
specialisten die geen basisloon wil; je weet maar nooit of je straks niet onder
het mes moet van een specialist die zich - als hij of zij niet per reparatie
betaald wordt - straks met minder zorg zal herinneren dat tangen, verbandgaas,
scharen en peuken vóór het dichtnaaien van de wond verwijderd
dienen te worden.
E-mail:DVG@netcetera.netcetera.nl
De Vrije Gedachte home
Webmaster
netcetera
