Vrijdenkersvereniging
De Vrije Gedachte



ENKELE NOTITIES
juli/augustus 1997


door: Leon Wecke



Marshall
Je kunt er niet om heen, ook al zou je het willen. Clinton was in Nederland en het is vijftig jaar geleden dat Nederland en de rest van West-Europa door middel van de Marshallhulp weer op de been geholpen werd, althans dat is één, zo niet dé, gangbare opvatting. Door velen wordt veel lof aan het toenmalig onbaatzuchtig geachte Amerika toegezwaaid dat immers na het offer van veel mensenlevens ook nog in de buidel tastte en de wijsheid had Duitsland daarbij niet uit te sluiten. Geen nieuw vernederend Versaille, maar een helpende hand, zij het neerkomend op 19 dollar per Duitser. Toch is het de vraag of de betekenis van het Marshallplan niet overschat wordt: er zijn wetenschappers die het belang van dat Marshallplan voor de Europese economische en politieke opbouw relativeren en er zijn er zelfs die het belang ervan praktisch ontkennen. De juichers over het Marshallplan zien het als de meest briljante buitenlandspolitieke actie, die de Verenigde Staten ooit ondernomen heeft. Het wordt het startpunt genoemd van de, eveneens toe te juichen, Europese integratie. De West-Europese landen werden immers door de VS tot samenwerking bij die Marshallhulp gedwongen. De werkwijze was positief: geen geld in bodemloze putten, maar werktuigen en grondstoffen te betalen in eigen valuta. Met die bedragen, gestort op de tegenwaarderekening, kon de staatsschuld worden afgelost of konden bijzondere projecten gefinancierd worden. Iets dergelijks als het Marshallplan zou dan ook, zo meent premier Kok, voor de Oost-Europese landen georganiseerd moeten worden. Maar was die Marshallhulp wel de hoeksteen van de wederopbouw van West-Europa na de Tweede Wereld oorlog? De Britse historicus Milward is een van de critici van het Marshallplan die meent dat "vergeleken bij de herstel- en investeringsprogramma's, die de staten in West-Europa zelf opstartten, de hele Marshallhulp niet meer was dan een druppel in de oceaan". Bij wijze van spreken net voldoende geld om in West-Europa alle putdeksels vast te lassen en weer los te maken. De Europese landen moesten zich juist verweren tegen de "wereldvreemde plannen van de Amerikanen", die meenden dat West-Europa in een paar jaar wel tot een economische en politieke eenheid om te vormen was, aldus Milward. Daarbij: het waren niet alleen onbatzuchtige motieven die een rol speelden. Sommige auteurs wijzen op de wens van de Verenigde Staten haar afzetprobleem via Europa op te lossen en Europa, waar de communistische partijen na de Tweede Wereldoorlog sterk waren, voor goed bij het kapitalistische machtsblok in te lijven. Ook luidde de Marshallhulp de tweedeling van Europa in en daarmee het begin van de Koude Oorlog. Zonder Marshallplan zou de wederopbouw ook tot stand gekomen en de Europese integratie van start gegaan zijn, maar misschien een aantal maanden later, zo oordeelt de eerder genoemde historicus. Hoe het ook zij, in elk geval staat één ding vast, en dat is dat Clinton in Nederland was om die Marshallhulp te herdenken. En wat ook vast staat is dat het maar goed is dat zulks niet al te vaak gebeurt want dan zouden we zeer zeker een nieuw maar dan echt onbaatzuchtig Marshallplan nodig hebben om de maatschappelijke, politieke en economisch ontwrichting als gevolg van de getroffen veiligheidsmaatregelen enigszins te boven te komen.


Zappen
Het zappen is een moderne bezigheid, die met de kijkkast, die televisie heet, gegeven is. Als je te lui bent om de TV-gids even door te nemen, of uit gewoonte, zoals sommige mensen op hun hoofd krabben dan wel in de handen wrijven, zapt half Nederland wel minstens één maal daags, maar veelal een tig aantal keren. De afstandsbediening van de TV verwordt dan tot een soort visuele blokfluit, waarbij het ten gehore gebrachte melodietje bestaat uit programma-flitsen van een dertigtal TV-zenders. Al zappend, kan het je dan overkomen, uiteraard afhankelijk van het aanbod op de kabel, dat je blik gevangen wordt door een uitzending van TRT, de Turkse Radio en Televisie. Even denk je dan, goed dat ie er is, kunnen die mensen, die nog niet verplicht het Nederlands geleerd hebben, in elk geval ook van TV genieten en het laatste nieuws uit het oude vaderland zien en horen. Maar dan blijk je in een soort staats-sterrereclame terecht gekomen te zijn, bestaande uit onvervalste pogingen tot manipulatie van de kijker. Het gaat dan om "voorlichting" die de kijker duidelijk maakt welke onmensen de terroristische PKK-leden wel zijn en hoe terecht de Turkse regering daar een (bloedig) eind aan wenst te maken. Na indringend de kijker met de wandaden van de PKK geconfronteerd te hebben, wordt het geheel afgesloten met vriendelijke beelden van blozende kinderen en het zonnige vaderland Turkije. Een onvervalste oorlogspropaganda ten behoeve van de burgeroorlog in Turkije, waarbij de TV misbruikt wordt om het conflict over de grenzen bij de Turkse minderheden in de West-Europese landen te brengen. Het zijn uitzendingen die aan de nationaal-socialistische propaganda doen denken, waarbij joden en zigeuners als ongedierte werden voorgesteld, ongedierte dat uiteraard verdelgd moet worden. Het zijn uitzendingen die niets met de vrijheid van meningsuiting van doen mogen hebben, en, indien door een Nederlandse zender uitgezonden, subiet verboden zouden worden. Er is in ons goede vaderland wel eens discussie geweest of Spaanse zenders die stierengevechten uitzonden, niet van de kabel moesten. En recentelijk heeft onze minister van landbouw nog getracht de vrijheid van nieuwsgaring en drukpers aan banden te leggen als het gaat om het ruimen van biggen. Daar kon de rechter het overigens niet mee eens zijn. Maar als het gaat om het goed praten van het ruimen van landgenoten, Turkse landgenoten van alhier werkende Turkse medelanders, dan is dat een andere zaak. Nog dezer dagen kon de Turkse regering onder klaroengeschal meedelen dat ze zo'n 1000 Koerden om zeep had geholpen bij een actie op het grondgebied van een andere soevereine staat. Zou niet overwogen kunnen worden dat station van de kabel te halen en bijvoorbeeld - ik spreek over mijn eigen woonplaats Wychen - te vervangen door TV Gelderland, die aldaar nog steeds niet te ontvangen is? Toegegeven, ook uitzendingen in Gelders dialect zullen door de meeste Turken niet verstaan worden. Maar alles is beter dan die weerkerende Turkse sterspot ter bevordering van de ondermijning van de bij ons toch zo hoog geachte rechten van de mens. Het zal de regering in Ankara verbazen: maar zelfs Turkse Koerden hebben mensenrechten. En wat de rechten van de Turkse landgenoten in het buitenland betreft, die hebben óók rechten, waaronder wat mij betreft, het recht op een eerlijke en zo objectief mogelijke voorlichting over wat in Turkije geschiedt, maar niet op oorlogspropaganda. Nu de NAVO met drie Oost-Europese landen wordt uitgebreid is het misschien ook tijd ons te bezinnen op de vraag of diezelfde NAVO niet moet worden ingekrompen door Turkije als lid te schrappen. Turkije geeft er immers bij herhaling blijk van lak te hebben aan al die waarden, waarvan de NAVO zegt dat het haar doelstelling is deze nu juist na te streven. Als praktiserend crimineel kun je toch niet van de politie deel blijven uitmaken, alhoewel, in de politiek is meer mogelijk dan je voor mogelijk houdt.


Varken
Dezer dagen had ik een interessant gesprek dat de moeite van het weergeven waard is. Het was een gesprek met een varken. Nu is dat niet zo bijzonder in een land waar, door mensen van hoog tot laag, gesprekken met bomen en dolfijnen gevoerd worden. Nee, het bijzondere school vooral in de inhoud van de conversatie. Op de ontmoeting was ik niet voorbereid: op weg naar het zuiden des lands was ik in de Brabantse varkens-driehoek terecht gekomen en trof daar toevallig een zeug van nog net geen middelbare leeftijd. We schuilden beide onder een grote boom voor een niet door het KNMI voorspelde regenbui. En daar we de enige stervelingen in de wijde omgeving waren lag een gesprek voor de hand. Nog voor het beest een woord gezegd had, was mijn eerste gedachte dat ze wel over die varkenspest zou beginnen. Maar nee hoor: haar eerste opmerking gold niet haarzelf, noch de varkenshouderij maar de kwaliteit van onze zorgzame samenleving. Van een collega, ook een zeug, had ze gehoord dat wij Nederlanders zo'n beetje de goedkoopste medische zorg hadden, maar wel met het beste resultaat. "Halen bijvoorbeeld de Russische mannen zelfs de zestig jaar niet, in Nederland beginnen ze dan pas aan hun vierde jeugd, om van de hoge gemiddelde leeftijd van de vrouwtjes-mensen in Nederland maar te zwijgen", zei het varken. Het voegde de daad bij het woord en zweeg even als wilde ze me de gelegenheid geven ook iets te zeggen. "De Nederlandse varkens mogen er anders ook zijn", wilde ik opmerken, maar bedacht nog bijtijds dat zulks op dit moment en op die plaats niet meer zo
het geval was. Varkens zijn intelligente beesten en kennelijk had ze fijntjes door dat ik moeite had het gesprek over te nemen. Het probleem werd opgelost doordat zij vervolgde: "en Nederland is ook een land dat het altijd voor de rechten van de mens opneemt. Vrijheid van drukpers en nieuwsgaring om maar iets te noemen staan hoog in het vaandel en discrimineren mag niet. Maar kunt U mij uitleggen waarom de hoogste varkensbaas, die minister Van Aartsen, de pers wilde verbieden bij het dodelijk injecteren van mijn twaalf kinderen aanwezig te zijn? Een leuk gezicht was het natuurlijk niet, maar taferelen uit het abattoir zijn heel wat schokkender, zowel letterlijk als figuurlijk, dat kunt U van mij aannemen. En waarom mag die inspectiedienst van de dierenbescherming geen zaak meer maken van feitelijke dierenmishandeling, als het om varkens in de bezette gebieden gaat?". "Je bedoelt in de besmette gebieden", verbeterde ik. "Ja", zei ze. "Vraag dat eens over dat tegenwerken van dierenbeschermers als U in 's Gravenhage komt en informeer dan meteen waarom er geen fokverbod wordt afgekondigd. En mocht U Brussel nog aandoen vraag daar dan waarom dat vaccin niet gebruikt mag worden. Ik had liever gehad dat ze daar mijn nageslacht mee hadden geïnjecteerd. Je houdt, ook als varken, van je nageslacht, een naar woord als je er even over nadenkt. Overigens, morgen word ik zelf geruimd: c'est la vie", zei ze niet helemaal toepasselijk. "Het zal moeilijk zijn mij dood te maken want als productievarken had ik allang geen leven meer".

E-mail:DVG@netcetera.nl


De Vrije Gedachte home


Webmaster

netcetera